Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
"Eşekliğin Divanı" isimli şiir 3.6.2017 21:20:53 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Haddini bilmeyene, bildirmeli mutlaka Layıkı olmayana, yapmamalı tukaka Tespitlerim var benim, birbirinden harika Eşşeği geme vursan, olur bir milli afat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Benim ağzım çok yandı, sizinki de yanmasın Şakülünce davransın, fıtrattan uyanmasın Köprüden geçerkene, size dayılanmasın Tecrübeyle sabittir, tiyneti anla berbat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Sopalasan sırtını, okşandığını sanır O zaman tapar sana, üç günlük yoldan tanır Eşeğini döğmeyen, hayatından usanır Bağlasan da Kâ’be’ye, olmaz ondan cemaat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Kimi hödük kimisi, tilki gibi kurnazdır Kimi akil kiminin, zekası hepten azdır Menfaati uğruna, gayetten utanmazdır Fırsatını bulursan, kemiğini çadırdat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Sülün Osman misali, uzmandır dümenlerde Ağnanır, yağarlanır, çayırda çimenlerde El pence divan durur, olmadık zamanlarda Su içse mülkiyeden, oldum sanır diplomat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Yazdıklarına baksan, ne Nihavent ne Hüzzam Abartsan yazdığını, sanır şair-i azam Başımıza kesilir, bir afat-ı muazzam Yazdığı güftelerle, kan ağlar edebiyat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Nerede avanta var, mırlayarak oynaşır Payını kapmak için, hırlayarak yanaşır Umduğunu almazsa, zırlayarak kıynaşır Menfaati uğruna, işi gücü hep fesat Eyer vurma eşşeğe kendini sanmasın at
Nalbantçılar çıkarsın, topuğundan dumanı Gezdirsin çayırlarda, menü yapsın çimeni Eşref-i mahlukatmış, Allah affetsin beni Babasını asacak, yetkili olsa gavat Eyer vurma eşşeğe kendini sanmasın at
Kendine yağlı kuyruk, bize yağlı kötektir Akıl fikir yetmiyor, bu nasıl pay bölmektir Tilkiliğe soyunur, fareden de ödlektir Karagöz sanır bizi, kendi olur hacivat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Adam olmaz eşşeğe, kırk defa adam dersen Çevirip de başını, bakmayacak…. Gebersen Faydasını görürsün, sen de dene istersen Eşşek eşşek kalmalı, kapına yapma ırgat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Ahmaklara rehberdir, köpük bulsa suyuna Güvenmek aldanmaktır, değişmeyen huyuna Dokuz yüz takla atar, kırk kuruşluk payına Suratına tükürsen, sayar onu iltifat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Şeytanı mümin sayar, mümini kafir sayar Hak yoluna çağırsan, en büyük küfür sayar Sorsan asaletini, harama sefir sayar Sırtına eyer vursan, sanır takıldı kanat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
.....yeliyim demek, düpedüz dümbüklüktür Milletin gönlünde O, ne müslüman ne Türk’tür O benim nazarımda, hödük oğlu hödüktür Eşşekoğlu eşşekte, vatana yok liyakat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Yolcu seher vaktinde, yola revan olmalı İşe namzet kişide, ilim irfan olmalı İlime bigânenin,beyni saman olmalı Suratına tükür geç, istemez hiç maruzat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Şövalye olunmalı, Harbiyede kural bu Dünyanın dört yanında, her bir yerde kural bu Namusu namussuza, terbiyede kural bu Köteğin yaptığını, yapmaz yüzbin nasihat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Dik dursun sacayağı, ocak bozuk olmasın Yalakalık yapanlar, rütbe makam almasın Zıkkımlansın dağında, beytülmaldan çalmasın Madrabazın dünyada, olmasın işi onat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Hakkı hak bilmeyenler, dadım, lalam olsa da Hakkı pek bilmeyenler, amcam, halam olsa da Hakkı yek bilmeyenler, kendi balam olsa da Rahat nedir bilmesin, arasın ömrühayat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Çok çektik biz bunlardan, Ta Âdem’den bu yana Karnımız doysun artık, yalan-dolan beyana Nakletsinler diyorum, duyanlar duymayana Embesil dayısıdır, kuzenidir piskopat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Beyni karıncalansın, uyuz tavşana dönsün Sürüm sürüm sürünsün, ocağı barkı sönsün O’na yardım edersen, hem aptalsın hem bönsün Hüllesiyle başbaşa kalsın etme refakat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Mangalda kül bırakmaz, coşar dili düğümlü Fikri benlik peşinde, yaşar yılı düğümlü Hile vardır işinde, koşar yolu düğümlü Başımızda hiçbiri, süremesin saltanat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Yalnızca gösteriştir, fakire sadakası Haramdan nakıs rızkı, kavuşmaz hiç yakası Palavradır her sözü, bozulsun fiyakası Sürmesin bu dünyada, Karunca bir şatafat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Düzenbazlık mesleği, hem kolaydır hem rahat İşi gücü her saat, menfaattir menfaat Kağıttan kale say ki, eline geçsin fırsat Yarısı boşa gider, vursan ona bir tokat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Birliğine kasteden, kim olursa vatanın Bilinmeli bu yolda, dönüşü yok hatanın Dili kökünden kopsun, ona dil uzatanın Kesiver cezasını, Tahtalı köye uzat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Gidenden kurtulsak da, gelen umut vermiyor Anaları demek ki, helal süt emzirmiyor Hocası talebeye, güzel öğüt vermiyor Diplomalı eşşeği, hatadır saymak üstat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Marko maşa olursa! giydirirler fistanı Bir eşşek kabre konsa, kirletir kabristanı Rabbim halas eylesin, ölüsünden vatanı Bulunmasın cesedi, denizde etsin vefat Eyer vurma eşşeğe kendini sanmasın at
Meyhane köşesinde, elinde cıgarası Acınacak haldedir, insanlık fukarası Depreşse bahanesi, depreşse bir yarası Zıkkımlansa bir kadeh, sandalyeyi sanır yat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Dilimiz aynı ama, yabancıyız bize biz Birbirini tutmuyor, fikrimizle zikrimiz Anlamakta zorlandım, bilmiyor ki biz kimiz Allah neden yarattı, kul diye böyle bir zat Eyer vurma eşşeğe, kendini sanmasın at
Celil ÇINKIR - DELİBAL
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.