Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Meral" isimli şiir 13.2.2018 16:29:00 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
şiirden anne yapıp üzerine örtünen mağdur çocukların ahı ile memleket kuruyorlar meral
göğsünde kanat çırpan kuşların hatırına rafa kaldırdım şervan duruşlu parmağımı kırdım tetiğini savaşların. ince bir alev aldı / koruma altına aldığın [ italik ] ‘’yüzüm suyu hürmeti’’ [ /italik ]
dağılmadı alnıma bulaşan karadumanlar [ italik ]“kırmızı kar yağdığında” [ /italik ]diyorlar ha bire kışına kan doğranan mevsimlerden çıkamadım bilmiyorlar gençliğim yetimlerin soğuk ranzasıydı
bilmedim meral bağışla bu yoksul suskunluğumu
bilemedim geçmişini onurlu bir kavgada harcadığını eline çekiç verilen çocuk aklımla incittim ayağına sarışın devrimleri giyindiğin günü
sensiz geçen yıllarda moladaydı sevda ağzımın içini güzelleştiren bir elif inceliğinde aşk ile sesime dokunacak özlemler birikti anlaşılması zor ırmaklarda yürüyen ömrün gibi
birde göğe değen kamburum vardı görenler dağ sanıyordu çilemi meral adıma işlenen cinayetlerde ölüyorum öldürülüyor imanım da insanlığım da
kapı önünde bekleyen bir hoşcakal’ın içine kilitledim dostluğumuzu
-h o ş ç a k a l meral…-
Cömert Yılmaz
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.