Yine uyku yok gözlerimde.
Avutmaya çalıştım kendimi
Bilebile yalan yanlış hikayelerle.
Bir sağa döndüm, bir sola
Sarmaladım yüreğimi

...

Senin hiç gelmeyeceğin, benim hiç beklemeyeceğim yerlere ...





...

Beni sev gündüzler uykusundan uyansın
Ah! Sarmaşık hüzünler çıkagelecek
Şehri bu kaostan kurtaralım
Beni sev


...

Kuşlar var penceresinde
Tapusu yok
Kapısı yok bu şehrin
Çizgili pijamamı giyip dalayım
Dil çıkaran özgürlüklerle kandırmayın

...

Aynaya ne zaman baksam tanıyamiyorum
Kim bu umutsuz adam neden bu düşünce
Kalkmayı bilirdi aslında o hep düşünce

Sabah uyandım ufukta bir sela acaba kim uyanamadı

...

yaşamın yüzündeki resimli iyi kesim anlamlar sıyrıldığından beri ölüyüm

yaklaştığım her koridor eşiği tuz birikintisi
her çığırtkan kuşun dili kan lekesi
her papatyanın yaprağı giyotin kesiği

...

Bir başka baharı müjdeliyor hasretin,
Yılgınlığım faydasız bir hikaye kalıyor.
-Orta yerimden bölünüyorum,
Ortalık yerde büsbütün.

...

Tevfik Fikret, Galatasaray Futbol Takımında, 1910 yılı şampiyonluk şildi ile - orta sıranın ortasında
Osmanlı İmparatorluğu’nun dağılma sürecinde yetişmiş bir şairdir. Servet-i Fünun Edebiyat Topluluğu’nun lideriydi. Fikirleri, devrin aydınlarını etkilemiştir. Devrimci ve idealist kişiliği ile etkiledikleri arasında Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal de vardır. Çağına göre ilerici düşünceleri nedeniyle yaşadığı zaman dilimini sonraki dönemlere bağlayan bir isim olmuştur. Türk edebiyatının batılılaşmasında büyük pay sahibi bir şairdir. Manzum öykü biçiminde kaleme aldığı eserlerinde aruzu başarıyla kullanıp konuşma diline yaklaştırmıştı. Türk edebiyatındaki ilk çocuk şiir kitabı Şermin’in yazarıdır. Çok başarılı bir öğretmen olan ve ömrünün sonuna kadar öğretmenlik mesleğini sürdüren Tevfik Fikret, Ocak 1909’dan itibaren bir buçuk yıl süreyle Mekteb-i Sultani’nin müdürü olarak görev yapmış ve okulun efsanevi müdürü olarak ünlenmiştir.

...

Yine uykularda kırdım
kolumu, kanadımı...
genç yaşımda ölüme,
alet ettim adımı!

...

belki bir güvercin gibi gelir yüreğimin ucuna konarsın diye,
beyaz bir gül açılırdı ansızın,
düşlerken saatler deli gibi dönmeye başlar,
döndükçe sırma saçların dalgalanırdı.
düşledikçe kızarırdı yanakların

...