Gözlerim gözlerine odaklandı
Kalbim kalbine nasıl kilitlendi
Hayali güzel ama imkânsızdı
Gözlerime serbest kalbe umutsuz

...

Sevgide eksildik, zulümde coştuk,
Bir düşün, kimlerin ardından koştuk.
Övündük, kabardık, kabından taştık,
Rab'bim geleceği hayır eyleye.

...

Çalıyor dinle bak !
Kulaklarımda,

Şimdi
Sen ilkbahar olup

...

ÇİÇEKLERİN SOLAN GÜLÜŞLERİNİ DÜŞÜNÜYORUM,
ARILARIN YORULMAK BİLMEYEN CILIZ KANATLARINI ÖNEMSİYORUM.
YAĞMURLARIN TOPRAĞA OLAN HASRETİNİ DÜŞLÜYORUM,
BAK DENİZ GÖZLÜ DİLBER'İN SAÇLARI DAĞILMIŞ
RÜZGAR HER TELİNİ USULCA

...

Velhasıl
Dinde kayıp
Milliyetçilikte çığlık
Irkçılığın ucu
Açık,

...

Yalnızlığımın acısı hep içimde, etmem ki rahat.
Bazen kalıp bir başıma düşünmek gelir içimden; ilahi huzura dönmek isteyen bir ruh... Zannederim ki her şey kolay ve asılsızdı, fakat aslında yalanlar hayatı besbelli sarmıştı. Bize gösterilen yollara tabii olmamız istense de, hakikat bizden çok uzak değil istemsizce. Çektiğim acılar yıktı beni belki... Durmadan başarmak istedim bir şeyleri. Yalnızdım ama umutluydum sanki, başarımın ve gayemin asıl kaynağıydı buydu belki. Beni aslî benliğime çeviren şey miydi bu umutlar? Onu bilmem ama, beni benden çok iyi bilenler var.
Bazı şeyleri yok gibi addetmek, kendini başkasına teslim etmek gibiydi benim için. Kendimi kontrolsüz yönetiyordum. Kendime hep acı çektiriyordum. Olanlar yıktı mı acaba beni, yoksa daha da güçlendirip cesaret mi verdi?... Bazı şeyler hayatın sonu gibi hissettirir insana kendini. Fakat insan her türlü bir çıkış yolu bulur ve kendine o güveni aşılar. Yalnızım diyerek kendini hep kötü hissetmek; sanki kendine gelen kurtuluşu terk edip bile bile kendine zarar vermekti. Yalnızlık aslında bir kurgunun eseridir. Uçan kuş, akan nehir ve parlayan güneş de bizim dostumuz. Fakat bazen kendimizi hep mutsuz eder, hep huzursuz bırakırız. Her şey bizim için bir umut ve güvence aslında, fark etmek çok da zor değil baktığında... Umutlar bize koşa koşa gelir fakat biz onlara sırtımızı çeviririz. Bu nedenle kendimizi yalnızlığa iteriz. Umudu terk etmek yerine yalnızlığa tekme vurmak ve kendine artık yeni bir yol çizerek hayatını düzene sokmak var. Velhasıl herkes şunu bilmelidir ki: Hiç kimse yalnız değildir, hep bir umut vardır. Fakat onlar sizin elinizde...

...

Al dedeyi vur reise
Dikta dikta dedi durdu
Al dedeyi vur reise

Halkına çok yaban kaldı

...

Yolumu kesti umutlarım
Yıllarca koştum ardınca
Yalın ayak, paramparça
Ama her zaman alnım açık.

...

Mahsullerden umut kestim
Hak yerini bulmaz oldu
Mesullerden umut kestim

Merhabada selam başka

...

Kılçıklı bal aslında
İnsanın içinde vuslata yüzen,
Nereden bileceksin
Belki de
Hiç yok

...