Ey Aşk! Seni hangi dile anlatayım?
Yazmak istesem de yok bir tarifin.
Hangi kelâmın içine sığdırayım?

...

Yol bitip toprakla bir olduğunda
Sen, aşkın hakikatiyle kaldın yüreğimin ayetinde.

Sana verdim sırrımı, toprağa emânet ettiğim her kelimeyi
Sen kıyamete dek süren bir sabahın ilk ışığıydın,

...

Nihal’in adını fısıldar sular.
Her hece bir vav olup çizilir kalbime,
Mistik bir raksın ilk durağısın.



...

İstersen seslen istersen çağır
Seni seviyorum de,birazcık bağır
Benimle gelecek,içimdeki derin sır

Seni duyan kulaklar olmaz sağır

...

Takvimler değişti, duvarların rengi soldu, yüzümdeki çizgiler çoğaldı. Ama sen gittiğin yerde kaldın. Ben burada, zamanın içinde ağır ağır yürürken, sen bir anın içinde donup kaldın.
Ayrılık dediğin şey bir kapının kapanması değilmiş meğer. Asıl ayrılık, insanın bir daha aynı cümleyi kuramamasıymış. Senin adını anarken sesimin titremesi, bir şarkıyı yarıda kapatmam, kalabalıkta bile yalnız hissetmem… Bunların hepsi, senin hâlâ burada olduğunun kanıtı.
Biliyor musun Sırya, insanlar “zaman her şeyi unutturur” derken aslında kendilerini avutuyor. Zaman unutturmuyor; sadece acıyı sessizleştiriyor. İçimizde bağıran şeyler zamanla fısıltıya dönüşüyor ama asla susmuyor. Sen de susmadın bende. Her suskunluğumda biraz daha konuştun.
Kaç mevsim geçti aradan?
Kaç kez kış geldi de sen gelmedin?

...

…
Ne çok seversin
Siyah beyaz filmleri
Hatıraların mı canlanır
Babam, yazlık sinemaları anlatır

...

İçinde yandığını bilmediğimiz denizler
Bir çölüm ben, seninle ırmağa dönen
Su sesinde eriyen eski bir neyiz



...

Akarsın tenimin haritasında gizli kervansaraylara.
Her damla suyun bir elif çeker yokluğumun levhasına,
Susuzluğum ney olur, dudaklarına değdikçe kıyılardan.



...

Gecenin koynunda açan yıldız çiçeği,
Ruhumu sardıkça nefesinle esrik bir dua,
Büyülü hikmetli bir raksa kaldırıp âlemleri.



...

Gözlerindeki o ilk bakış,
Âlemlerin doğuşuydu…
Bir damla sır idin,
Kalbimin kıblesinde duran.
Seni seyrederken,

...