ve geceleri
ihtiyarladıgımızda
ihtiyarlık günlerimizde
karışık acaip düşler görmeye başlarız
geceleri uykularımızda
bizi oraya buraya
eski günlere gelecege savuran
kısa aklımızla anlamaya çalışırız
ne demek istediğini
bir türlü çözemeyiz
içimize atarız çogunu
paslanırız paslanırız
ve bu sislerle kaplı düşerde
kaybettiğimiz arkadaslarımız belirir
canlı gibi çıkar karşımıza
konuşmaya çalışır bizlerle
hatta bazen anne ve babamızı da görürüz
yapayalnız bir duaya muhtaç
kahroluruz
ihtiyarlık günlerimizde
garip emektar bir sandalcıya dönüşürüz
çekeriz sandalımızı
ıssız bir nehrin kenarına
başlarız eski sandalımızda biriken
sintine sularını
kocaman tahta bir tasla
sonra
sandalımızı bırakırız tekrar sulara
açılmaya çalışırız uzaklara
sandalımız çabalar da çabalar yüzmeye
oysa nehirde biriken balçıklar
ve büyüyen kamışlar
bir adım bile ilerletmez emektar sandalımızı
teslim oluruz onlara
yerimizde çakılır kalırız
eski anılarla avunuruz
geceleri düşlerimizde yaşar dururuz
bir gün bakarsın bir daha kalkamayız
ismimiz yazılır sarıldıgımız beyaz bir beze
son limanımıza bırakılırız
çabucak
öyle veya böyle