Sen
Muson gelini
Arza savan savan serilen
Asırlık hatrın kırıldığı
Bir çift göz derinliğindeki orman kuytusu
Kıyısında kutsanmış Ganj’ın
Seviye sadâkat diye yıkanmamış
Kir bulaşığı beyaz bir elin
Mâsûm bir merhabasında hoşluğun
Bilinmez bir içkinin hafıyla
Sar’hoşluğun
Ve
Giderken ardında
Yarınıma açtığın devâsâ boşluğun



Dizlerine kendini taşıttıramayan
Bükük omurgalı hayallerin
Kamburu çıkmış hislerin hâmalıyım ben
Sırtındaki küfe küfe kelimeyi
Âb-ı gîriyle karan düş amelesi
Heceleri biribirine ilmekleyerek tarayan
Tümce dokumacısıyım
Parmaklarını kurşunî k’alemlere kaptırmış
Kâfiye overlokçusu



Sen
Yalaz yalaz bir yangının nirengi yerinde
Palazlanan yeni yetme sevdasını
Dişleriyle işleyip avuçlarının ayasına
Parmak izinden düşüren Adam
İçimde
Tabanı yol kesiği ayaklarını kovalayan
Boynundaki çivili ıltarlarını kırmış
Kuduz uçurumlar uyuyor
Ve
Sen
Tûfânlara hâmile bulutlar güdüyorsun
Yüzümün göklerinde
Yapma



Sen
Muson gelini
Alizeler’e sal kokunu dalga dalga
Ki
Batı’dan devrilsin Şems
Doğu’da dirensin azmânâ nücûm
Taa Sırâtım’ın yükünü yönünü belirlesin
Al ellerine bir senlik yüreğimi
Sorgusuz suâlsiz
Aşkının kınına belensin



Sen
Vezinsiz
Sermest mısrâlarda
Bâde Bâde oynaşan
Kaçamak rediflerin kovuğuna sığınmış
Poyraz savuruğu betimlemelerin
Tuvâlsiz
Gri Ressâmı
4 mevsimin dağınık iklimlerinin saçlarını
Nefesinin ılgıtlığıyla
Perçem perçem tarayan
Ögeleri zanlı devrik tümcelerin
Sustada bekletilen
Sultasız sancaktârı
Bir şafak vakti
Horozların genzine düşmemişken daha
Vakitsiz ötmeler
Heceleri
Gayr-ı resmî gecekondu baskınlarla derdest edilen
Sığınakları dinamitlenen
Ve
Ayaklarından sürüklenen
Yüzü gözü yara bere
Bütün şiirlerin maznûnusun sen
Öyle devirip kaşlarını kirpiklerine
Mahzûn durman boş
Nâfile
Haybeye

Anlatma



NURETTİN ÖNDER & ZEHRA ŞAHİNALP