bu gecede
kirpiklerimde buz tutmuş haziran
ve gözlerimde gecenin ayazı ağlamaklı



öp düşlerimi kıyısından
üşümesin



dudaklarımda eylül kırıkları
dilimde tel örgüler
nefesim sana sürgün
boğazımda ise yutkunamadığım ölüm



sokak sokak cinnet geçiriyor sessizlik
ve önümde gidemediğim kadar sensizlik



geceler sus
şehir sus
ben sus


gölgem kendimden kayıp


bilsen
kaç gemi daha geçti sarhoş denizlerimden
her sefere bir sen gelemeyişlerine hep ben düştüm



şiirlerime diz çökmüş kalemim artık yorgun
ve şiirlerim dönmeyişlerine küs
ki hiç bir şiir yaz(a)madı zaten gelişini
gidişini yazdığı kadar



yarım kalmış bir senfoninin ritminde gibiyim
notalarım yara bere



çığlıklarıma kilitli olsa da dilim
son nefesini vermiş olsa da kalemim
içim sana şiir bilesin...






ilhanaşıcıhaziranikibinondört