Sen bana bakınca
Kekelemeye başlıyor hayallerim

Sen bana bakınca
Çocuk oluyorum tekrar tekrar
Gözlerine kurulmuş sanki salıncaklar

Sen bana bakınca
Çocukluğum yanı başımda canlanıyor,
El sallıyor yedi cüceler
Pamuk prenses bana gülümsüyor


Sen bana bakınca
Bir bir aydınlanıyor tuhaflıklar
Ölmüyor açlıktan çocuklar

Sen bana bakınca
Savaşlar bitiyor babalar evlerine dönüyor,
Ve çocuklar ve çocuklar ve çocuklar...

Sen bana bakınca
Fikirlerimin gardiyanı açıyor kilitleri
Hücre hapsi bitiyor umutsuzluğumun
Sövmüyorum olur olmadık yerlerde

Sen bana bakınca
Af çıkıyor gülmelerime
Müebbet alıyor karamsarlığım
Nefret ettiğim ne varsa sıradanlaşıyor

Sen bana bakınca
Otuzum da çocuk
Yemeği üstüme dökecek kadar çocuk
Utanacak kadar çocuk oluyorum

Sen bana bakınca
Kayboluyor bende ki isyanlar
Başkaldırışlar
Kaçışlar

Sen bana bakınca
Radyo da çalan her türkü bana sesleniyor,
Operasyonlar bitiyor
Borçlar bitiyor
Yağmur yağıyor ceplerime

Ve sen,
Gözlerini benden kaçırınca
Çocuklarım ölüyor
Ülkem işgal ediliyor
Ailem göç ediyor...