AH ŞU SEVİLER...
Ah şu seviler
Ilgıt ılgıt esen seher yeli gibidirler
Son cemreden sonra toprakta zuhur ettiren
Sebilinden bir bakraç su içmektir belkide
Miraç’ta secdeye varıp,iman etmek gibi.
XXXXX
Ah şu seviler
Felah’a koşup hicap duydurur yüreğinde
Aheste bakışlı bir nazardır gözlerinde
Heybende bir tutam düş tohumudur belkide
Avuçlarını açıp rüzgârlara serptiğin.
XXXXX
Ah şu seviler….
Züleyha’nın gömleğinden tutupta çektiği
Hicranla dolu, bade-i aşk mı yoksa bilmem
Annemin tozlu topraklı elleri belkide
Bedbin bakıştan tevazuya kucak açtıran.
XXXXX
Ah şu seviler
Kibrit çöplerinden yaptığım gönül sandalım
Dalgaların kayalarla sahilde buluşup
Vuslat anında attığım çığlıktır belkide.
Yosun gibi tutkulu sedef gibi parlayan.
XXXXX
Ah şu seviler
Eyüp Sultanda sabah namazıdır aslında
Yavuz Selimde Haliç’e karşı akşam vakti
Sahurda yediğin üç beş lokmadır belkide
İftarda kursağında iki zeytin bir hurma
XXXXX
Ah şu seviler
İhtiras değil arzu değil,nede şehvettir
Zikirdir dilinde, mihmanındır eşiğinde
Teheccüd’te tefekkür edişindir belkide
Teslim olup Rabbine visalindir işte o…
SİNAN ŞENOL... KOCAELİ / ÖLÇÜ=14