Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Ben her zaman yalnızlıktan yana yalnızlarla beraberliği tercih ederim.
Onca kalabalığın içinde,her insan yalnızdır aslında bazen kendisine bile .
kar yağıyordu evlere ağaçlara caddelere kaldırımlara lapa lapa kar biriktiriyordu paltosu şapkası her şey beyazdı sanki… oysa her şey siyahtı gözlerden akan yaşlar da
gece, buz kesmişdi demir rayların üzerinde bir adam ağlıyordu hırıltılı seslerle sadece kendinin duyduğu bir sesle ağlıyordu adam yılların ardına sinen anların karartılarıydı bunlar… sonsuz bir bağımlılığın bitmeyen cümleleriydi demir rayların üzerinde kendine has seslerle küfürler art arda dökülüyordu
unutulacak ne varsa, geçmişin resmini tuvale kelimelerle aktaran tuvale kelimeler çiziliyordu sanki açık maviden koyu maviye, pembeden siyaha çalan siyah kan renginde damardan damara yol alıp …
ne kadar da çok şey vardı saklı kalması gereken ne kadar da çok saklısı vardı hayatın akıllarda tonlarcası hafızalarda bir o kadarı
kararmış ışık huzmeleri sızıyordu pencerelerden camların arkasından istasyonun tam da ortasına, bir bekleyişti ki yarınlar ve de yarınlardan sonrasını… öyle uzun öyle uzun işte … çok kısa hayatın umuda dair penceresinde mor üstü bir renkti çoğu zaman
gün gün dalında sararan ve dökülen yapraklardı yıllar süren bir yaşamın zincir halkalarıydı sanki her halkası düşüncelere sebep sonrası ya var olacaklardı bu hengamede veya kuruyup gideceklerdi şehrin kulvarlarında , şehrin eskimiş gecelerinde rayların üstündeki adamı da içlerine alıp
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
mor üstü bir renkti çoğu zaman şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
mor üstü bir renkti çoğu zaman şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
unutulacak ne varsa, geçmişin resmini tuvale kelimelerle aktaran tuvale kelimeler çiziliyordu sanki açık maviden koyu maviye, pembeden siyaha çalan siyah kan renginde damardan damara yol alıp …
Tebrikler hocam. Muhteşem bir anlatım. Okurken şiir hemen bitiveriyor.