2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
2246
Okunma
Bir çift göz sadece bizi bir ömürden alıkoyan.
Bakmak mı onlara,alabilirsek kendimizi sevda hayalinden belki.
Sisli bir havada aşık olmuştum gözlerine,
O en derinde ki kahverengi,katilim olan.
Sayamadım kaç tel vardı saçında,
Bir orman düşündüm ben zirvesinde,
İçinde papatya çiçekleri,
Ağaçlar saçların olsun,kahverenginde.
Bir enstürman,
Dokundukça aşkını döken,
Gözlerinin hemen üstünde notaları,
Kahverengi kaşların işte, baktıkça süzülen.
Ve bir sen,
Külliyatın ağır,
Kim bilir kaç kişi eline aldı.
Okumak için seni,yazmak için seni.
En son benim elimde kaldı,
Taşımak,kaldırmak en ağır rafa seni.
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz