-Anladın Sen Beni-
...
Sevil/di anlattı isim isim Asuman’a sırlarını,
Sevdi gönlünün güzelini el-alemin dilinden kurtulamadı
Ağladı, ciğeri parelendi Hatice Ana’sına sarıldı
Tamah etti yasağı umursamadı Havva Ana’sına özendi
Kıskandı sevdasını tesellisini Aişe Ana’sında buldu
Özledi atasını hatrını Fatıma Ana’sından sordu
Kıyamadı aciz bir kulun çektiği acısında Bilal’ine uydu
Bildi kıymetini kendisini yüce duygularına Kamil kıldı
Baktı anladı yazılanın hürmetine razıydı Veli’sine sindi
Döndü durdu huzurun sesini diledi Mevla’sına eğildi
Övündü merhametin hoş görüsü Ahmed’ine sığındı
Yıldı bazen hoyratların zülmüne yenilmedi Kemal’ini hatırladı
Şaşırdı kaldı aklına Leyla oldu Mecnun’una yenildi
Sustu dilleri söyleyemedi sevginin ilmini Ali’sine bıraktı
Sabretti yaralarına ah bile çekmedi Yusuf’tu hamili
Yandı korlarında ab-ı hayat buldu ansızın İbrahim’i bildi
Gördü gözleri perdesini sildi hakikati iki Cihan’dan diledi
Taştı yüreği ummanlarda buluşmayı Derya’sından istedi
Koptu herşeyden beklediği Aşk olsun diye Aşk’ına yalvardı
Sakladığı layığını Kadrine sayıp sevmeden mi sevil/di.?

Sevil Özdemir