Dokunmayın ne olur duygu yüklüyüm
Yürekten sevmekle ağlamayı öğrendim
Aklımda çıkmıyor sevdiğim ile köyüm
Hasretle sevmekle ağlamayı öğrendim

Aşkı siyah beyaz sinemada görüyordum
Ayrılığa ağlardım kavuşana gülüyordum
Hele birde sevda türküsü söylüyordum
Ölümüne sevmekle ağlamayı öğrendim

Hep anladığım sevgi mutlu olmak için
Mutsuzluk varsa eğer sevmek ne için
Gözüm yaşlı çok sevmekti tek suçum
Candan sevmekle ağlamayı öğrendim

Şu üç günlük ömrümüzü bitirdik dertle
Bahar gelecek misali ölme yarim bekle
Bir bakarım sıladayım bazende gurbette
Özlemle sevmekle ağlamayı öğrendim

Gönül söz dinlemedi sevdi bir maralı
Ne sarabildim ne de derdini öğrendim
O da vurulmuş meğer heryanı yaralı
Kalpten sevmekle ağlamayı öğrendim

Bu dertli garip başımı yastığa koyarım
Hayalini kurup bazen sesini duyarım
Sağa dönüp sola dönüp onu ararım
Gerçek sevmekle ağlamayı öğrendim

Hacı TİMURTAŞ