Seni senden,hatta seveninden kıskanırken;
yalnız benimsin asksin baş tacımsın sanarken;
zulmüne ve acına severek katlanırken;
teselli çoktu kimseye benzetemiyordum.
Sensin diye yoluma çıkanın gözlerine;
kendimden utaranak bakıyordum dalgınca;
ışıltı arardım belki özlem diner diye;
yürekteki yangınla dağı eritiyordum.
Benden daha fazla sevenini bulurmusun;
sen kendi kararan bulutunumu görürsün;
onlar da ne saklı seller vardır bilemezsin;
kurakta kalınca isyanını duyuyordum .
Tek bir damla düşmüyor diye söyleniyorsun,
doğayı çözdünmü kalbime olacak hayrin ?
köşen de oturup misafir ağırlıyorsun,
ve kırarak uğurladığını biliyordum.
Iyilik ediyordun sen onlara aslın da,
tanıştırdın hayatın acımasız yanıyla,
içten geleni esirgemez vardı uğruna,
bakışinle onları ezip savuruyordun.
Elde sadece ömürleri kalmışlar vardı,
seni delice severek yanmışlar da vardı,
öyle sevgi sözcüklerine inanmazlardı,
bir nefesinle kanacaklardı seziyordum.

Nuran KARACA

22:09 06.12.2015