Ah ne güzeldir bizim elin töreleri
Baharda yaylalarda gezer güzeller
Elele dolaşıp kırda toplarlar gülleri
Görünce sevdiğini leley hawal derler

Tutuşup gönülleri birbirine bağlanır
Sevdikçe sevdiğini ölümüne severler
Yandıkça yürekleri bazen aşktan ağlanır
Yandım leley ez te pır haz dıkım derler

Ne deselerde gözlerine uyku girmez
Dörtgöz ile sabahın olmasını beklerler
Bakar kör misali kimsecikleri görmez
Nerelerdesin leley çavraşamın derler

Hem sevinçleri bir olur hem dertleri
Sabırsızlıkla düğün gününü beklerler
Bir zaman sonra merhaba der bebeleri
Gözgöze bakışıp leley dore dore derler

Mutlu geçsede yıllar ömrü alır götürür
Dönüp geriye biten gençliğe ah ederler
Hayat saçları ağartıp omuzları çöktürür
O zaman leley ez kurbana teme derler

Beller bökülüp dizde ferler çekilince
Fani dünya sen beni bitirdin derler
Biri hasta yatıyorken diğeride ölünce
Sen ölme leley bıra ez bımırım derler

Hacı TİMURTAŞ