Geçen yıl olduğu gibi,
Bu yılda bırakıp gittin bizi,
Antalya ya.
Ne yapalım artık, hayat bu ya,
Başa gelen çekilir.
Alışacağız yokluğuna katlanmaya.
Sen gideli başladım artık ben de,
Günlerime hasret katmaya.
Gitmiyorum artık bilesin,
Yatak odasına bile yatmaya.
Gittin diye bazen öyle tepem atıyor ki,
Birini arıyorum inan çatmaya.
Hani o resmin vardı ya,
Onu da yerleştirdim masaya,
Görünce resmini içim cız ediyor,
Bakamıyorum karşıya.
Öyle özledim ki seni hayırsız,
Gelince bakacağım ay yüzüne doya, doya.
Gidemez oldum çocukları bırakıp ta,
Ne pazara nede çarşıya.
Sensiz sofraların akşamların suların bile tadı yok,
Bil ki üzüm gözlüm hasretin yüreğime atılan ucu sivri kızgın bir ok.
Çok kalıp da kayınçoyu çıkarmayasın çatıya.
Sen gideli inan yemek bile yiyemiyorum doyasıya.
Telefon da diyorsun ki geleceğim haftaya,
Çıldırtmak mı istiyorsun beni,
Mutlaka bekli yorum pazartesi salıya,
Ha şunu da unutma öyle çok kalırsan,
Bir daha zor gidersin yatıya.
Parmaklarım yoruldu gayri,
Geleceğin günü saya, saya.
Çok uzatma çabuk gel de,
Biz bu işi bağlayalım tatlıya.

Ömer KILIÇBAY