Ben seni ömrüme sığmayacak bir masal gibi sevdim.....

Yokluğunda uzuyordu geceler,
anlam,anlamsızlığa bürünüyordu,
dillenmemiş bir bebek aglıyordu içimin derinlerinde,
ben lâl doğuyordum sensiz doğan güneşlere....

Ben seni,
sütten kesilmiş bir bebeģin,
memeye hasreti gibi sevdim....

~~~~~~~~~~

Dönsen yüzünü dokunsan sûretime,
haylaz bir çocuk oluyordum evvel zamanların birinde....
Yine yokuş aşağı koşuyordum nefesim kesilene dek,
diz kapaklarımdan kanıyordum kirleniyordu elim yüzüm...
Yaralarımı yarabantsız iyileştirip akpak ediyordu annem beni yeniden....
İki yandan ördüğü saćlarımda yeşil sabun kokusu...

Ben seni,
acıyan yanlarıma merhemsiz deva olan,
annemin şefkat tüten elleri gibi sevdim...

~~~~~~~~~~

Sen bana yüzçevirsen,
büyüyordum yeniden ve istemeden,
Kimsesiz kalıyordum karanlık sokaklarda,
annemin bir avuç toprak oluşu geliyordu aklıma...
Ah koca babam onunda başından aşkın çaresizliği,
malum hiç bitmiyor ki canına yandığımın dünyanın dertleri.....
Sen ne yana dönsen,
Ben o yana uçuruyordum hayallerimi
Kendime vatan belliyordum göğsünde kafesi,

Ben seni yuvasından düşmüş bir serçenin caresizliği gibi sevdim....
Ben seni,
M e m l e k e t g i b i s e v d i m.....!!!

Yadigar Öztürk Yaman