Ve bir kez daha yanıldım.
Bu sana bir isyan değil yaradanım,sitemkârım
kaderime isyansa elbet kendime,beklediğim bir aşk
değildi bu,zaten aşk yada sevgi denilemez,adeta bir
ateş topuydu yüreğime düşen yaktıkça yaktı,evet
sevdiğim bir kadındı,kana kana içeceğim su idi,bir ömür
bahtiyar edecek tek varlıktı,mutluluğun tek simgesiydi,
ne yazık ki duygular farklıydı,hemde ayrı dünyaların birer
insanıydık.Hani derler ya kendi kendine gelin güvey diye,benimki
işte öyle birşey.Belkide çok sevdiğimi hisetmişti,yada dedim
ya ben seviyor sandım,ama herhali beni ayrı mutlu ediyor.
Bir bebek kadar sevimli,bir anne kadar şefkatli bir melek gibi
merhametli ve her geçen gün onu daha çok seviyorum.
Çok denedim unutmayı.
Onun merhamet ve sadakat duygusuyla beni sevdiğini şimdi
anlıyorum,kaç kere unutmayı denedim olmuyor söz geçmiyor
gönlüme,her geçen an hasret oluyor,özlem oluyor ateşe dönüp
yaktıkça yakıyor.Allah’ım sen istemesen yaprak bile düşmezmiş,
sitemimi bağışla yarap daha fazla dayanamıyorum,bir ateş
misali bu karşılıksız sevgiyi yüreğime indirdiğin gibi çıkar hergün
dualarım bu yönde kabul et.An geliyor kendi kendimden kaçıyorum,
çare değil ki,kaçışım uzun sürmüyor heryerde onu arıyorum,
bulamayınca hınca hınç ağlıyorum.Hani erkekler ağlamaz
derler ya,koca bir gaf böyle sevdaya düşüp uzanınca tutacak
kadar yakınken,bir türlü sevdiğini saramadan yalnızlığa mahkum
olupta ağlamayacak göz yoktur,bu aşk bana bir çocuk gibi
ağlamayıda öğreti.Ama o sevdiğim ömürboyu ağlamasın diliyorum.
NOT:
Değerli üstad ve kıymetli ziyaretçilerim.
Bu makale herhangi bir şiir olmadığı gibi,bazı üstadlarım anlamsız
bulabilirler saygı duyarım.Aslında hikayesi yazılması gereken bir eser
olabilirdi.Birebir kendim yaşadığım bir yasak aşkın tabiiki hikayesininde
yazılması uygun olamazdı.Şimdiden hoşgörünüze sığınarak daha güzel
eser ve yorumlarda buluşmak üzere saygılarımı sunuyorum...

Hacı TİMURTAŞ