Şaşkınım yine son zamanlarda;
Divane oldum eskisi gibi.
Ortasındayım sonsuz bir boşluğun.

Beni çeken bir şeyler var sana doğru…
Ellerim eteğinde yine sevdanın.
Savur eteğinde beni, uçur göklere;
Kes ayaklarımı yerden.
Kuma kuşunun kanadına kondur,
Götür beni başka diyarlara.

“Olmaz” deme.
Kolumdan tutup
Geri döndürecek
Sen değil misin nasıl olsa?

Ellerim eteğinde yine sevdanın!
Sallanarak bir tufan kopar, at beni çöllere.
Mecnun olayım, kuşlara yuva olsun saçlarım.
Kızgın kumlara beleneyim, tenim yansın alevinde.
Yak beni,
Kavur kavurabildiğin kadar.
Hülyalara dalayım, seraplar göreyim;
Susat beni sensizliğe.

“Olmaz” deme.
Âb-ı hayat verip
Susuzluğumu dindirecek
Sen değil misin nasıl olsa?

Ellerim eteğinde yine sevdanın.
Gördüğüm ayak parmaklarındır belki.
Belki de…
Darağacıdır ellerimle tuttuğum.
Dokunma ellerime!
Ne olursun kesme bileklerimden.
Bırak,
Geçireyim yağlı urganı boynuma ellerimle.
Beyaz bir kundağa sar sonra.
Gözlerimi de kapat,
Hiçbir şeyi görmesin.
Ama…
Daha fazla ağlatma beni,
Dostlarımı çağır son kez yanıma.
Tekerleksiz bir arabaya bindir,
Avut beni…
Gül kokan nefesinle üfleyip
Arabamla birlikte girdabına at beni boşluğun,
Karanlığın tam ortasına.

“Olmaz” deme.
Peşimden saçlarını sallayıp
Tutunduracak
Sen değil misin nasıl olsa?

Ellerim eteğinde yine sevdanın.
Diz çökeyim önünde.
Sonra al bağrına,
Yüreğine yatır beni.
Ninni bile istemem,
Kalbinin nüktesiyle baş başa bırak,
Son uykuma yatır beni.

“Olmaz” deme.
Tatlı bir buse koyup alnıma
Uyandıracak
Sen değil misin nasıl olsa?

Ahmet YAMAN
www.suveydasiirleri.com