Yollarına bırakılmış bu kutlu yolun gülleri

Ne şandır ki, bir an düşünmeden siper etti gövdeyi


İşte mana, işte fikir, işte cesaret

Keder verirdi elbet, asli yurda esaret


Birinin yirmi, birinin on yedi, birinin yaşı on beş

Yeryüzündeki bedenleri, gökte parlak bir güneş


Bir gençlikti o zamanlar ki, kalmazdı kimsede tâkat

Binlerce merminin ortasında son bulurdu o hayat


Bu diyardan değeri bilinmeyen çok adsızlar geçti

Şüphesiz ki yüce makam için Allah onları seçti


Gece, sırayı bozmak istercesine çöktü 1915’te

Bir yiğit, bir gazi, bir şehit kokusu vardı her yerde


İmanlı kalplerin Allah nidaları yeri göğü kapladı

Çakal sürüsü unutmuş, karşısında olan aslandı


Çelikten gövdelerine sapladılar demirden süngü

Koruyan Allah’tı haçlıya karşı Müslüman Türk’ü


Tepelerde dolaştı durdu vakitsiz kara bulut

Yine çizdirmedi kafire Şehidim vatana hudut


Umulur ki ilham alır emanet sahibi her nesil

Umulur ki demeyiz Çanakkale ruhu nerdesin