Siyah renkli bir mavi... Huzurumu bozan şey

Bakıyor gecelerce, gönül ve gözden ırak

Sokaktaki de benim; asık surat Pusat Bey

Haber var derinlerden, kalbe insin bir ulak



Bitti efendim bitti ! Bitti şu beklediğin

Ne acıdır yenildin, her şeyinle yenildin

Kalkacak halin de yok, ümit midir ekmeğin

Ekmeğin, suyun, aşın; hepsi "O" değil midir



Kibirliydin efendim ! Gelmezdi bu aklına

Çok ağırdı Pusat Bey, kibir taşıyamazdı

Ulak insin de kalbe, bundan sonra ne fayda

Yenildin be Pusat Bey ! Kibrinin gözü yaşlı



Hiçlik seni kurtarmaz, gücü yetmez efendim

Gururun sonundasın, esir düştün savaşta

Yolculuk hiçliğe mi ? Uyarayım efendim

Ne öyle bir âlem var, ne de Ondan kurtuluş



Dönüp bakınca öyle, nerelerden nereye

Aciziz sadık Selim; Pusatken, Mecnun olduk

İstanbul artık tatsız, ötelerden öteye

Gidesim var dost Selim, daveti yârda bulduk