MAZİYE ÖZLEM

Kuşlara özenip de kanatlanıp uçmazdı
Kibir ile yürümek utanç ardı eskiden
Hainlik bozkırında bin bir çiçek açmazdı
İhanetin dağları boran kardı eskiden

Kalleşliğe af yoktu kafaya yazılırdı
Edepsizlik yapınca dost düşman bozulurdu
Değerlerin ölçüsü ahlaktan süzülürdü
Üçkâğıtçı yaşamak daha zordu eskiden

Dil özden konuşurdu para adam ekmezdi
Adalet hakka idi rüşvet torpil sökmezdi
Sinir oldum diyerek yedi köyü yakmazdı
İmanında insanı gören vardı eskiden

Her tarafı yamalı elbiseyle yaşardı
Böyle sefa sürmeye yokluk bile şaşardı
Kendi işi bitince komşusuna koşardı
Çile içinde keyif sürmek kârdı eskiden

Problemler çözülür kimse taraf tutmazdı
Üç kuruş çıkar için eşi dostu satmazdı
Tükürdüyse bir kere, ölümüne yutmazdı
Kadın kadın gibiydi, adam erdi eskiden

Yokuşları tırmanıp tarlasına varınca
Aynı tastan içerdi gelin ile görümce
Fakirlik utanırdı manzarayı görünce
Kanlar aynı renkteydi yürek birdi eskiden

Kimse davul çalmazdı birbirinin ardından
Haz duyup sevinmezdi düşenlerin derdinden
Bir somun ekmek için ayrılmazdı yurdundan
Hırsında, Şeytanında gözü kördü eskiden

Çiftçi Baba geçmişe ibret ile bakmıştı
Cahil bile sineye kutsal kitap sokmuştu
Bir tepsi tarhanaya yirmi kaşık kalkmıştı
Gözler hep tok gezerdi mide dardı eskiden

AHMET ÇİFTÇİ (ÇİFTÇİ BABA)