YÂRE ŞİİR

Sabahlar hep öksüz, akşamlar yetim.
Hicran dolu sensiz, her bir saatim.
Nasıl da yetiyor, derde takatim?
Fark edilmez yazık, aşkımın farkı..

Sanma dertler aşktan, soğutur beni.
Ey yâr senin derdin, avutur beni.
Elbet bu aşk çarkı, öğütür beni.
Yağlarım sevgimle, aşk denen çarkı.

Şikâyet edemem, sendense elem.
Elemi dert diye, yazmaz bu kalem.
Rengimi sapsarı, görse de âlem.
Seni söyler yalnız, her saz her şarkı.

Yâr adını duymak, devadır bana.
Yârimin varlığı, havadır bana.
İsmimi söylese, duadır bana.
Bir başkaymış aşk yaş, geçince kırkı.

Arama derse yâr, saygı duyarım.
Yârin elindedir, her tür ayarım.
Mutsuz ise o an, kaygı duyarım.
Böyle aşk göremez, arzın bir ırkı.

Netice şudur yâr; her bir yerde sen.
Sevginle devasın, her bir derde sen.
Annemeydi özlem, şimdi bir de sen.
Gözyaşım doldurur, inan her arkı.

Bir başkaymış aşk yaş, geçince kırkı.
Fark edilmez yazık, aşkın bu farkı..
Böyle aşk göremez, arzın bir ırkı.
Bir tek yâr içindir, her söz her şarkı.

Mustafa EROL
30.EKİM. 2015
Manavgat / Antalya