0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
601
Okunma
bir şiire içini damlatırsan, birikir
ve için
her defada isimsizdir.
avuçlarına sığmıyorsa gökyüzü
kelimeler de sığmamakta hür’dür.
zaman mahallemiz afilli
salınarak yürür, mavi etekleri
toprağın tozu, asfaltın zifti
bizi renk karmaşasında bulunduracaktır.
gülüyorsun gri
ağlıyorsun kara
sonbaharsın sarı
için açılmak isterse prusya mavisi.
ben 27 doğdum, 22 oluyorum
düşündükçe bağlıdır elim kolum
delirmiş bir namenin ahengidir
üzülme, güz’de doğdum.
-yine gelirim.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.