Çiçeğin koynu olduğu aşikar
Her anına saklanmak için
İşte dağ olan kendimi terkettim
Mahpusluk olsa da akibetim
Kuş olan özgürlüğüne iliştirdim
Her gailemi

Ben cinnetli bir işaretin lüksüyüm
Olacak olduğunda kalbim silahtır
Şiir önüme düşüp aşkı tarif edecek
Ve ben seni bileceğim
Bildiğim herşeyin son sözü diyerek

Artık ölmenin hangi çeşidi olacak
Yaşadığım bu alışkanlığım
Yeniden seni bulmak için
Kaçıncı kez kendime geleceğim
Gittiğim uzak mesafeler yurdundan

Beni buluştursun günlüklü yanılgı
Yakama tutuşturulan herhangi bir yarın olsun
Hatta günah sayılsın dünüm diye var olan vakitler
İmkanım senin kanatlarınla uçacaksa
Senin göğünde

Aklımı ikrarım ifraddır dendi
Milis kuvvet sayıldı iyi niyetlerim
Merhametlenip öldürdüğüm öfkeme
İnanç bahşetmedi kimse
İçini içine koymak istediğim
Alkışlarım isyan bilindi

Ben şimdi yokum kervanında
Mutlulukla zenginleştirilmiş kalplerin
Kulluğuna razı değilim
Size diyeceğimi renklendirip
Gökkuşağı zannettirdiğim için
Özür dilerim...