Bazı kimseler var ki
Sahiciliklerini anlamak için
İçine biraz akıl koyup
Koyu bir muhabbetle karıştırarak
Çalkalamak gerekiyor
Sonra da dibi tutanadeğin
Kısık ateşte bir kaç yüz yıl kaynatıp
Yerin göğün yükünü içine boşaltarak
Din-lendirmek gerekiyor

Yine bazı kimseler yok ki
Yokluğun hallerini
Bilmesinler kabilinden varmış gibi kabul edip
Amel defterlerini okumak gerekiyor
İblis bulaşan kulaklarını gözlerini
Hasseten dillerini
Kurusunlar diye

Ben hep çiçeklerin şükür meclislerinde
Kol kola girip güzellik provası yaptıklarına inanırdım
Sonra da İçlerine sıkışan kokularını
Nefes nefes hayata üflediklerine
O üfürmeleri ciğer ciğer şişirmek gerekiyor

Mahalle kavgalarının samimiyet içeren
Küfürleri gibi
Alıngansız aşklarını da nazarı itibara alıp
Güneş doğmadan sevişmek gerekiyor
Güneş doğmadan...