Bir yolculuk var bir arabada,
Ne yollar belli ne de yolcular,
Ağızda bir söz, var garabada,
Ne yollar belli, ne de yolcular.

Sularsa berrak, sanman bulanık,
Sözlerse doğru, saman dolanık,
Yollar mı bir, kafalar mı yulanık?
Ne yollar belli, ne de yolcular.

Diller aynı, ağızlar değişik,
Gerçek yok, bu ne çirkin eğişik,
Olmaz olsun, bu çirkin bağışık,
Ne yollar belli, ne de yolcular.

Gel, gel dedikte, eyledin yaman,
Dünden kafalar, olmuştur saman,
Bu ne gidişat ya Rabb, el aman,
Ne yollar belli, ne de yolcular.

Artık tadı yok, şakşakı bağın,
Bırakta yansın, bülbülsüz dağın,
Çek elini, kalksın bu ağın,
Ne yollar belli, ne de yolcular.

Güller hüzünlü, bülbül perişan,
Bülbüller gamlı, güller perişan,
Olmaz ki sevda, ateizme şan,
Ne yollar belli, ne de yolcular.

Gözler yollarda, eller duada,
Yükselir Rahman’a şevkle nida,
Bu yurt bizimdir, eyleriz eda?
Ne yollar belli, ne de yolcular.

Geçit vermeyin nanköre gelin,
Hain olandan ibretler alın,
Cemal dert vüyük, çaresin bulun.
Ne yollar belli, ne de yolcular.




Cemalettin Gürpınar