CANANA HASRET

Uykusuz gözlerimde hayalin gezdi durdu
Hasrete serzenişle, bu gece bitti Canan
Sigaramın ucunda, ayrılık sanki kordu
Sabaha dek ışıdı, yanarak tüttü Canan

En mahrem duygularım, direk kalkarken şaha
Sevdamın pamuk eli, gidip geldi Allah’a
Bedduamı? tövbe de, sitem bile yok daha
Sağlığına yanık dil, hep dua etti Canan

Son sözün şimşek hala, çay karası bahtımda
Gülüşüne yenildi, yeminimde ahtım da
Sevgiliye nefret ne, sen durursun tahtımda
Gönül kötü huyları, koparıp attı Canan

Oturmaya az kaldı deli devran dizine
Aklımı soruyorsan, çoktan çıktı izine
En büyük zenginlikmiş, aşk denilen hazine
Varlığına cihanı, âmâsız sattı Canan

Binerken yavaş yavaş ruhun sevgi salına
Bülbül gonca gülünü takıp gitti koluna
Kurban etmekte varmış, ömrü yarin yoluna
Felek hayat varını, bir güle kattı Canan

Yokluğuna aldırmaz seni bende yaşadı
Ahde vefadan hariç her şeyini boşadı
Çiftçi Baba uğruna yola özlem döşedi
Sana yar diyebilmek, bulunmaz tattı Canan

AHMET ÇİFTÇİ (ÇİFTÇİ BABA)