KURBAN OLDULAR

Kafdağı’nın üstünde gülümserken dolunay;
Mesele zincir kırmak – hürriyet değil kolay,
Çanakkale can yeri – bu Boğaz büyük olay

“Gel” deyince kükreyip aslan gibi doldular,
Biz bayram yaşayalım diye kurban oldular.

Gençti onlar fidandı yaşanmamış bahardı,
Taptaze goncalarda süt beyaz aşklar vardı,
Mevzu vatan olunca dünya düşmana dardı

Sıra dağlar olarak cephede yer buldular,
Biz bayram yaşayalım diye kurban oldular.

Ateştendi gömlekler hür oldun diye vatan,
Dalgalansın al bayrak kesilmesin hiç ezan,
Vicdanı hür, yolu hür yaşasın yurtta insan

Diye diye bu yaşta düştüler ve soldular,
Biz bayram yaşayalım diye kurban oldular.

Kınalı kuzulardı gören ederdi hayret,
Diz vurunca toprağa ses çıkarmak marifet,
Görünce güzelliği güçlenir ruhta kuvvet

“Türk öldü” diyenlere demir dağlar deldiler,
Biz bayram yaşayalım diye kurban oldular.

Vatan için yürekler Allah diyerek attı,
İman gücü vurdukça çelik zırhlılar battı,
Etten duvar örenler tozu dumana kattı

Gül açtı sinelerde meleklere güldüler,
Biz bayram yaşayalım diye kurban oldular.

Ressam Halil, dizliye diz çöktürdük hakikat,
Millet diliyle yaşar oldukça edebiyat,
Destan yapana destan yazmak büyük bir sanat

Kafdağı’nda Mehlikâ Sultan’da yer buldular,
Biz bayram yaşayalım diye kurban oldular.

Halil GÜLEL
Düsseldorf / 24.09.2015
(Bir Işık Yolumda Mehlikâ Sultan)