iki nefeslik can taşırken eyvah
bin nefeslik laflar etmen doğru mu
sen de gireceksin kara toprağa
nezaketi yardan itmen doğru mu

demiyorsun karşımdaki bir insan
mart kedisi gibi ağzında lisan
hır hırdı mır mırdı sanma ki destan
gerçek ile aşık atman doğru mu

bir çekeri vardır katırın bile
devenin hörgücü benzer mi dile
eşekleri erdirmezler menzile
sıpalara şaplak atman doğru mu

kime kaldı derler dünyayı düşün
çok yüksek uçarsa üşür bak kuşun
eşinecek tavuk isen var eşin
çöplük benim deyip ötmen doğru mu

sorma her kavağa çıkmış da balık
her ağacı kavak zanneder alık
yaparken genele kayınbabalık
gül gülşenim deyip ötmen doğru mu

önce kalk nefsini bir güzel eğit
sana benzetilen sülfürik asit
bu yolda öfkeye yenilmez yiğit
yiğitsen çamura batman doğru mu

koçsun her önüne gelene bir tos
vurursun deryaya sanki albatros
kaçıp girdiğin in bilirim rodos
barbarosa kaşın çatman doğru mu

ne laftan anlarsın ne de sükuttan
hep seni mi ıslar ahmakıslatan
tutuşturulmuşken koskoca vatan
düşmanlara benzin satman doğru mu

ne yalandır sahibisin her ilmin
çirkeflikle kimi edersin tatmin
demir çelik değil olmuş melamin
karakterlileri gütmen doğru mu

vites boşta gaza basıp durursun
yağ yakan motoru sağlam görürsün
külhan mısın değil küllin zararsın
şiirinde edep yırtman doğru mu

şiir mutfağında et doğranılmaz
efendi olandan hiç iğrenilmez
haddini bilmezden had öğrenilmez
hiç dere tepe düz gitmen doğru mu

sen süründün diye etek mi kessem
diş gösterdin diye adam mı assam
çalını dolanıp edeple sussam
yalını vereni ütmen doğru mu

dünyeviyim kim ne der bu hususta
şairin eline yakışmaz susta
zaten ülke yanmış yakma be usta
ben de yandım deyip tütmen doğru mu