Topragina hasret kaldigim Türkiyem,
her ana sana kurban olabilirem.
Özlemisem ezan sesini, özlemisem Mavi Denizini.
Hasret kalmisam sana Türkiyem.
Yillar gecsede hele gelebilsem,
gelsemde birdaha hec dönmesem.
Gurbet elde can vermeden,
sevdiklerimi birdaha görebilsem.
Burda Gurbette sofralar bol,
tadi var mi , gel hele bana sor.
Köyümde olsam olmaz tasam,
yeter bana bir tas corbam.
Ezanin okunusunda huzurla dolsa yüregim,
ciksam sokaga bir baksam söyle etrafima.
Sahilde gecen gemileri izlesem,
Türkiyemin kokusunu derince icime ceksem.
Ah be güzel Türkiyem, ben seni nasil deyisem.
Ben Kurban olmayimda kim olsun be Türkiyem.
Gurbette ne Bayram var ne seyran,
ben kaldim memleketime heyran.
Ne zaman duysam bir hasret türküsü,
hissederim icimde o dinmeyen aciyi.
Ah Türkiyem ah, uzaklarda olsanda,
cat kapi gelemesemde,
daima kalbimde yasatirem seni.
Bizim insanlar memleketimiz gibi sicaktir,
misafir perverdir hepiside.
Esirgenmez bir sey, sunulur hersey.
Az da olsa, paylasmayi biliriz,
birbirimize gidip geliriz.
Gurbet elde calan yok kapiyi pek,
kala kaldik buralarda babalarimizdan bir emanet.
Yasasakta her gün yeniden,
isinamadik bir türlü bilirem.
Merak etme Türkiyem,
birgün bende ebediyen dönecem.