saçlarından bir darağacı kur
ey sevgili
çekinme gülüşünü geçir boynuma
ayaklar altına koyduğun aşkı tekmele
düşten bir boşluğa düşeyim
renkli sesler gökyüzünde soluyor
bir muhalif rüzgar çığlık çığlığa
sende susmuş şiirleri haykırıyor
muştusunu yitirmiş bir haberken varlığın
kader belki kader
her çocuğun beyaz badanalı evlerin duvarlarını
bir parça kömürle
inadına karalama isteği
belki rastgeledir herşey
öylece söylememiş olsada insan
bunca sözü
yıldızlar altında
ne berbat bir mevsimdir şu yaz
kabarsa da içi ağlayamaz
için için yanan gökyüzü
bir damlanın kıymetinde
kopmuyorsa kıyamet
süngülerin gölgesinde yaşamak nedir
tuhaf bir tufandır bende
turnaların vakitsiz göçü
ruhumun yangınlarından alevler çalan zaman
gölgeme küller serpiştirir
uzun hikayelerin acayip bitişlerine benzer
renklerin gülüşü ağır ağır susar
nihayet gelen akşamdır

ali rıfat arku
05/09/2015
istanbul