dönüp bakınca geriye
kaç yıl geçmiş aradan
sayfası çoğalmış anıların
su misali akmış zaman
gelen gider mi hiç
artık yapraklar sarı
rüzgârı belli yangınların
ah bu hazan vurgunları

sığmaz yere, göğe
gün yüzüne çıkarken
her damlada bin hayat
akar gider ellerinden
toprağa dökülen taşların
öfkeden mi gıcırtısı
beyaz döker dağlarına
ah bu hazan vurgunları

düşeceği yeri bilmeden
yapraklar uçuyor havada
hislere tepkilidir dağlar
başı dumanlanır yakında
gelip geçti bahar, yaz
hatıra kaldı rüzgârları
bütün efkârı toplar yine
ah bu hazan vurgunları

canıma can dediklerim
yoksun çıktı vefadan
umutlardan yana fakirim
payım nedir yarınlardan
aynadan bakan yabancıda
seyrettim sessiz dalgaları
yine yaramı kanatıyor
ah bu hazan vurgunları

gölgesi olur mu hiç
kar beyazı bulutların
yağmurlara çağrısı var
bahçede gül dalının
akşamın göz yaşlarından
üşüyor doğanın yongası
yine yaramı deşiyor
ah bu hazan vurgunları

gün yüzünü görmemiş
türlü halleri var çilenin
eylül merhaba deyince
yorgunluğu başlar kalbin
hüzündür saatlerin adı
ömrü uzayan gecelerde
deşer kapanacak yarayı
ah bu hazan vurgunları
Ahmet BOZTAŞ