sis bulutları yağardı üstüme dışarıda soğuk hava
bi anlık çıkardın aklımdan kim bilir kaçıncı şiirden sonra
ayrılıkların otağı olmuş gönlümde sararmış bir ova
ben içinde hep iki yalniz şiirler yazdım sana

hasretini doldurdum avuçlarıma
açardım Tanrı ya ellerimi sesini getirsin diye bana
düşüncelerim savruldu yüreğimde yıldan yıla
rüzgârı bekleyen ten gibi hasretim sana

ellerini tutup gözlerine bakamadan daha
ne ayrılıkların ismini okurdu gözlerim bakışlarında
akan bir nehir gibiydi düşlerim baharın ortasında
o kadar berraktın kı su olsaydın da kansaydım sana

izlemek isterdim onu uyurken uykusunda
merak ederdim acaba mutlumudur ruyasında
meleklerı kıskandıracak bir zariflik var edâsında
Tanrım izin verseydi de ömür boyu tapsaydım sana

öylesine büyük ki derdim başımda
seni çıldırasıya düşünmek, ismini haykırmak dalgalara
ne güzel yüzüne ne kıvırcık saçına ne de kalem kaşına
ben yalnızca kalbinde ki güzelliği seviyorum anlasana

umut karakurt