![]() Bazen
Sırf kimseler kırılmasın incinmesin diye,sessiz çığlıklar kopar içinde.
Sırf birileri üzülmesin kırılmasın diye usulca sessizce göz yaşını akıtırsın yüreğine Kimseler uyanmadan bir fırtına misali atarsın kendini boş kaldırımlara. Sırf kimseler duymasın,bilmesin,üzülmesin diye Sessizliğe feda ettiğin sözleri bir bir asarsın darağacına Tamam dersin kabulümdür sessizlik Ama bir türlü haksızlığı kendine kabul ettiremezsin Sessizliğin içinde ki sesi dinler ve bir süre sonra kendi kabuğuna çekilirsin Sustukça kanarsın, Kanadıkça anlarsın ki ne seni anlayacak nede onu anlatacak hiç bir kelime bulamazsın Tamam dersin artık bitti senden bi haberim. Artık onun için ağlayan gözler tanımıyor. O kulaklarını mest eden ses yabancı Bir sevgi vardı yürekte kıpır kıpır olan,artık hüzün yüklü Acı dersin bu sevgiye saygısızlık olur mu Sonra bunun başka tarifi yok deyip kabullenirsin yaşadıklarını Sonra acımasızca katlettiğin aşkı son kez akıttığın gözyaşlarıyla yıkayıp kefenliyorsun bir ömür suskunluğa İçinde bin ah larla defneder sin sonsuz yalnızlığa Hayata dair hiçbir şaşalı süslü şeyler seni etkilemez Seni seviyorum kelimesine bile bir tebessüm edip geçersin Biri çıkıp Aşk nedir dese Kan dolu gözler, uykusuz geçen geceler , boğazında düğümlü kalan kelimeler ve yıkılan bir sürü hayaller dersin |
Saygılarımla .