Yüregini saran hüzün yanın ölsün emi
Seni sevince annem güzelleşiyor gibi...
Sahi, Annem görebilseydi seni ne güzel severdi
İnan benden çok üzerine titrerdi, öyle severdi seni.

Sen onun kahr` ellerindeki kınalığı sabır gibi
Yüreğindeki dertlere tükenmez metanet gibi
Gözlerindeki şefkatliğe bulanmış inciler gibi
Yaşmağındaki hayâlığa işlenmiş oyalık gibi
Asılıp kalsan bir kere dertliğinde
Geceyi beşik ederdi, hüzünlerine
Ayı indirirdi göz kapaklarının dengine
Yıldızları karartırdı hafiften, huzurluğuna
Sevgi ile örüp, kıymetliğini takıp her kıvrımlığına
Can katardı, nazarının buğulugundan
Kan güllerine çalınan saçlarının her tonluğuna
Sen de onu görebilseydin, inan çok severdin
Benim seni târifsiz bir duygu ile sevdiğim gibi...

Neden böyle bir tâbirin hissi kablel vukûsuna düştü yüreğim
Ve niye bunu yana yakına anlatma gereği hissetmişti, sözlerim
Çünkü; öyle bir duygu bağıydı ki bu,
onun ile senin aranda gelişip şekillenen
Sevgi yumağının, büyüyen güçlü bir mâneviyat geçimliği...
Bu mâneviyat ki; büyük bir duygunun, yüreğimde târife sığmaz halliği
Kıymetliğe bulanıp, aklıma, yüreğime bezenmiş gibi
Düşlerimin her biçimliğine nakış nakış işlenir gibi
Sökülmesi en güçlü bağ, bir düğüm ki, kör gibi
Kaderin ellerinden nasîbin gözlerinden dokunulmuş gibi
Âmini dünden gönüllere serilmiş Bir dua gibi
Birbirimize kabul olunmayı beklenilesi dilek gibi
Ben sende güzeldim sen bende öylesi güzel...
Anlamaya/anlatmaya sözler, kelimeler yetmezdi.
Seni sevince annem de seviliyor, güzelleşiyordu içimde
Annem kıymetliydi, varlığı hiç dolmayandı, değerimde
Sığındığım, saklandığım en korunaklığımdı, hisliğimde
Çok güzel severdi, sevince bütün bedeni ile belli ederdi
Öyle güzel severdi ki, sevilen gözlerinde ölmek isterdi
Yaşmağından bile sevgi ve merhamet dökülürce severdi...
Sevgi anlatılacak ise bir yerde, ve en güzel târifi edilecek ise
Evet...Anneler söylenmeli, onların sevgi yüceliğine değinilmeliydi
Yoksa eksik ve yarım kalırdı duygular, en güzel sevgi benzetmeleri.
Kısacası; sevgiyi târif etmeye zayıftı biraz yüreğim
Annemin büyük yüreğinin büyük sevgisinden çalıp derledim

Sende annem gibi, gönlümün baş köşesinde ağırlanıp sevildin
Gönlümün en târifsiz hisligine, elzemlik gibi ekilip biçildin
En güzel yanıma, şiirlerimin ulvîyetliğine işlendin...
Sığınağında huzur bulduğum, en kıymetli şiir`im oluverdin...