Söylesene;
Neyimsin sen benim
Sen benim; neyimsin...
Ne, her şeyimsin
Ne de; hiçbir şeyim...
Baktığım her yerdesin
Gördüğüm her şeyde
Duyduğum her seste
Hissettiğim her nefeste...
Geçmişimde
Bugünümde
Geleceğimde...
Sanki;
Hayatımın en merkezi yerindesin...
En belirgin köşesinde
En etkili bir biçimde
Târifsiz bir halde...
Sanki;
En elzemliğimdin
En özelim
En değerlim...
Uzansam; dokunacak gibiyim sana
Dokunsam, sarılacak gibi...
Sarılsak; birbirimize iyi gelecek gibi...
Ama gözlerimi açtığımda;
Dünyanın ta! diğer bir ucunda gibisin...
Bir an gidecek
Kaybolacak
Ve; unutulacak gibisin...
Ayrı bir alemde
Başka bir yaşamda gibisin
Hiç olmamış
Hiç gelmemiş
Hiç sevmemiş gibisin...
Sanki bir hayal gibi
Sanki bir düş
Sanki bir rüya gibi...
N`olur; uyandırın beni...
Kala-kaldım;
Bu elemde
Bu kederde
Bu dehlizde...
Yüreğimde yıkılmış o limanda
Gidipte gelmeyen o geminin ardında
Batan umudumun, son çırpınışında
Anlam vermeye korktuğum; kalışımda
Boğazımda düğümlenen hıçkırıklarda
Gecenin koynuna sığınan;yalnızlığımda
Sessizliğe sarıp sakladığım;
Yaralarımda...
Cevabını bir türlü bulamadığım;
O soruda...
Söylesene;
Sahiden; sen benim neyimsin
Neyimsin sen benim;
N’olur söyle bana...