ERTELENEN HAYAT
Neden? Bilmiyorum, bak daha ilk cümleme bile soruyla başlıyorum,
Günler acemi bir savaşçının ölüme dörtnala koşması gibi geçiyor,
Yer çekiminin inatçı ve ısrarlı çağırmasına kulak asmayan düşüncelerim,
Beni hayal dünyasında bir uçurtma gibi uçuruyordu,

Yetişmeyesice diye edilen ahlarda gün hiç nasibini almamıştı,
Ve yarın idealist bir yarışmacı gibi hemen gelip geçiyordu,
Ve ben bugün de bir şey yapamıyordum,
Günlerim iki Çinli (tek yumurta ikizi) gibi birbirine benziyordu,
Ertelediğim şu hayatta,

Atamıyordum üzerimdeki şu ataleti, bir nakkaşın üzerindeki kambur gibi.
Bırakmıyordu....
Hapsetmişti beni karanlık fareli dehlizlerine,
Duygularım beni tevkif etmek için gelen kralın askerleri gibi sarsa da etrafımı,
Ama şu hantal vücudum kalkmıyordu yerinden, çocuğunun yasını tutan baba misali,
Ertelediğim şu hayatta,

Yeter artık kalk ve diril diyor içimdeki ses
Aynı, mazlumların ayağa kalkmadıkça zalimlerin diz çökmediği sloganını hatırlatıyor,
O ses…
Kalkıyorum yerimden mücadelesine ara veren bir kahraman gibi
Ertelediğim şu hayatta….


saygı ve sevgiler..
YAF.