koca bir ömür kaymış giderken
oluşan kıvrımların içinde
yanardağın püskürttüğü, lavdı sanki
katmerleyen, örten, gizleyen
anlayamadım ödenen ağır bedeli
işte bu yüzden !

nasılda kalmış bodur, o selvi boy
kırdaki alıç ağacı misali
yere uzanan dalları
anlatır o emsalsiz meyveyi
uzun yaşarım;meyvem onun için kıymetli
der gibi sanki !

taakat lazım !
alamıyor işte bel iki büklüm
gözler hedefte fersiz
kartalın, avına kilitlendiği devirlerin, hayli gerisinde
eller, değil o pençe kuvvetinde
ayaklar ise direniyor
rezil olmayım diye!

geriye kalan ise
kuru bir nefes ve ilk günkü ritminde atan yürek
her türlü olmaz’a sanki çekti rest
yenilen pehlivanın yerdeki hali
desinlerdir değimi ?
künde, elense paça kazık
ancak musallada verir
yiğit yere sırt !

işte bir çırpıda aktı
yaşanmış lar gözden beyne
zorlansa da
gerilmiş yaydan fırlayan ok misali, inerken yüreğe
sis perdeleri nasılda yırtılıyor
akla sen gelince !


Mustafa Yilmaz (sertesenyel)
2015/Ankara