Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Şimdi olmayışına aşina olmak var. Uykusuz gecelerden geçip, dogmayan güne yakalanmak. Hece hece bitmek, cümle cümle kahır olmak. Sız’lamak, Sız’lanmak, Dahası yok, yalnızlık var...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Dahası yok, yalnızlık var... şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Dahası yok, yalnızlık var... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Harikaydı....
Saygılar..