Sana yazdığım şiirleri dört duvara okudum bu akşam.
Sesim yankılandı sensiz oda da
ve yüreğim burkuldu öylesine...
Gece öyle sensiz,
Zaman tükeniyor, ömürden dirhem dirhem.
İçim kopuyor içim.
ve öylesine sensizlik işte.
Sana yazdığım şiirleri okuyorum dört duvara.
Duvarlar soğuk ve duvarlar ağlamaklı.
İçimde fırtınalar şahlanıyor sensizliğe..
Nefesim: nefesini ararken dışarı çıkasım geliyor.
Sonra daracık sokaklara sinen geceye ve sensizliğe kızıyorum.
Birden seni hayalin gözlerime ilişiyor.
Gözlerimi kapatıyorum ve bir DİLEK tutuyorum.
DOĞDUĞUM şehrin dağlarında sanki sümbül kokularını alıyorum.
Güzelliğine hayran hayat rüzgarı
ve dokunamıyorum yapraklarına.
Nedense papatya falına kafam takılıyor...
Gözlerimi açtığımda seni karşımda görmek istiyorum.
ve açtım gözlerimi yoktun
şiir Kamil Uci 13 ARALIK 2014