Oysa ne çok name vardı dilimizin ucunda...

Saz yandı,söz yandı
Dil yandı,yürek yandı
Gözlerde bakış yandı
Yürekte umut
Dudakta tebessüm yandı...

Gökyüzünde uçurtmalar
Yeryüzünde gelincikler yandı
Söylenmemiş ninniler
Hayaller yandı
Yarım kalmış türküler
Kınalanmış eller yandı
Yaşanmamış mevsimler
Gün,ay,yıl yandı
Zaman yandı...

İğne oyası örtüye
Kara duman isi sindi
Utancından,kıpkırmızı...

Aşk yandı,aşık yandı
Öz yandı,us yandı
Dünya yandı
Dargın bir sazın
Haksız idam edilmiş
Telinin ucunda...

Yer yandı,gök yandı
Su yandı,toprak yandı
Canlar yandı
Canlarımız yandı...

Yanmayan fitnenin kahkahasıydı
Duymazlıktan gelmek
Kaybolmak demektir
Kaybolanlar hiçbir şey duymadılar...
Bir tek!
Yananlar duydu
Kırmızı güllerin çığlıklarını
Beyaz uykularında...

Esra TÜRKER KONUK - BEYAZ UYKULAR - 2 Temmuz- İkibinonbeş