0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
978
Okunma
Günlerin harmonik uğultusuyla uyandım uykumdan.
Yüreğimin arka cebinde saklı duran,
meftuni yalnızlık öptü dudaklarımdan.
Tekil kelimesinin anlam bozukluğunun yoğrulduğu
umut sofrası doyurdu karnımdaki boşluğu.
Parmaklarımın ihtişamla seviştiği sigaranın
narkotik baskınlarını andırıyordu
küllükteki kalabalık.
Giyim kuşam esası ile kandırılmış çıplak bedenimin
isyan türküleri adımlıyordu kaldırımları.
Uzun uzadıya gidilen sessiz gürültülerin
çürümüş ter kokusu ile parıldıyordu sokaklar.
Ve sokaklar;
Beynimin hücresi olacak kadar AŞKtılar...
AYAZ BARAN
(17.06.2015)
5.0
100% (4)
