Bir ulu kişiye vardım seherde
Bana söz eyledi binbir hikmetten
Dedi sakın ha! sakın mihnetten
Bu ulu kişiye sordum seherde
Ben ne yapmalıyım cahile karşı
Dik duruyor ise haksızın başı
Dedi sakın ha! sakın söz etme
Bir ulu kişiyi gördüm seherde
Dedim pahası ne edeb ile iffetin
Dedim hükmü varmı Ahlak ve faziletin
Dedi sakın ha! sakın terketme
O ulu kişiden sordum seherde
Bu alemin söz sahibi nerede
Almış başını gider debdebe
Dedi sabır ha! sabır ha! dedi
Bitir sözü dedi vaktim kalmadı
Az söz ile çok şeyleri anlattı
Dünya ilkten beri bir kez durmadı
Hiçbir kimse bunun hikmetini sormadı
Dedi sakın ha! sahipsiz sanma
Bir gün vakit gelir sura üflenir
İnsan oğlu hasat gibi derlenir
Hiç şüphe yok o mahşer düzenlenir
Herkese işlediği bir kitapta verilir
İnsan yaptıklarından hesaba çekilir
Dedi sakın ha! sakın unutma