Vefasız yar sen ne bilirsin aşkı
Benim gibi sevmeyince
Ne bilirsin yürekteki sızıyı
Benim gibi sızlamayınca

Seven sevdiğini candan sever
Gece gündüz ona gülümser
Ecel gelince ona sanki git der
Benim gibi sızlamayınca

Cümle âlemin Rahmanı
Aşkı veren içinde var onun dermanı
Cümle gönüllerin fermanı
Yüce Rahmanda imiş

Rahman ’sız dirlik olmaz
Onun ile cümle canlar solmaz
Sanma dert sonsuz çare gelmez
Cümle derman yüce Rahman’da imiş

Cümle âlem Rahman ‘sız naçar
Bilmem kullar neden ondan kaçar
Nur içinde nurlar saçar
Nuru saçan Rahman imiş

Rahmandan kaçan içer zakkum ilelebet
Rahman ile olan cennet bağında içer şerbet
Onunla beraber olan her an secdede eder sohbet
Secdede kulunu kendisine nur ile yaklaştıran Rahman imiş

Kulu iman ile yaşatan
Gönlüne merhameti yerleştiren
Sevap işlesin diye yol gösteren
Yüceler yücesi Rahman imiş

Kimi doymaz yese dünya haram yer soyka
Kimine bir lokma verir, sanki bal lokma
Bal lokma ile kulu sürer cennette sefa
Cennette sefa sürdürten Rahman imiş

Kul hakkına girme diyor
Helalleşmeden gelme diyor
Günahın var mı yok mu Rahman biliyor
Tövbe ile kulunu af eden Rahman imiş

Dünyada azıksız kalsan Rahman verir
Ahirete azıksız gidersen sana kim elin verir
İman ile kuluna elin veren var imiş
İman ile kuluna elin veren Rahman imiş

Kur’an Nur Resul yoluna giren yolda kalamaz
Rahman kulunu cennet yoluna sokamaya çalışır
Bazı kullar nefis şeytana tapar onu almaz
Sanma almayınca başkası kul yok almaz
Cennet yolunu kuluna ihsanı ile veren Rahman imiş


Canın parça versen nefis şeytan doymaz
Cennette yanmayınca amacına ulaşmaz
Rahman kulunu affı ile af eder sanma duan ulaşmaz
Dualara cevap veren kulunu af eden Rahman imiş

Rahman der kulum azığını ahirete hazırla
Mümin kulu yok derse bekle der sabırla
İman ile Rahmetini gönderir kuluna ısrarla
İman ile merhameti gönüle veren Rahman imiş

Bizler deriz kul ecel gelir ölür
İman ile olan kul ölmez imiş
Cennet bahçesinde gezer imiş
Cennet bahçesinde ihsanı ile gezdiren Rahman imiş

Bencilin göğsünde iman durmaz imiş
Gece gündüz ağlar gülmez imiş
Bu halini bilmez imiş ecel gelince görür imiş
Rahmanı unutanı unutan Rahman imiş

İlahî aşk her kula nasip değilmiş
İlahî aşka düşen sızlamaz imiş
Rahmanın ihsanı aşk ile nur nur coşar imiş
İlahî aşkı kuluna veren Rahman imiş

Kul Mehmet’im var iman ile ol
Cümle kullara duacı ol
Rahmanın yardımı ile secdede nurla dol
Secdede kuluna nurlar yağdıran Rahman imiş
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)