0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
687
Okunma
Sevmemenin ne acı verici olduğunu.
Sevmenin ise bir tercih olacağını.
Oysa adını koyamamanın yanında,
Hepsinin bir heves olduğunu öğrendim.
Yastığın bir yüzü gibi,
Anılarımda, buruşuk gezdim,
Kaybedilen onca zamanımı,
Kendimi, gizleyip bezdim...
Belkide bir umutla, çıktığım bu yolda,
Yılgın bir at gibi, koştum.
Yaşamanın anlamını anlamadan,
Bir maratonda bulup kendimi coştum…
Sonra baktım yine, kendime.
Gül benzim solmuş,
Hiç olmadığım yüreklerde,
Var olmamış dileklerle dolmuş... ( DeN!Z )
