Yüzlerini kaplamış hain kömür karası
Dönülmez bir yoldalar, gidiyor madenciler
Ekmeğini kazanmak onların tek çabası
Dönülmez bir yoldalar gidiyor madenciler.

Ayılmaz uykulara dalmış ise gözleri
Döndüremez öleni elbette bunlar geri
Kahrolsun ölümlere, tutup atan sizleri
Dönülmez bir yoldalar, gidiyor madenciler.

Ne alın yazısıdır bu iş değildir kader
Oldu nice hayatlar işte böylece heder
Bakın şu analara canlarından can gider
Dönülmez bir yoldalar, gidiyor madenciler.

Ne bir penceresi var nede açık bir kapı
Bütün dünyalarıydı o küflü kara yapı
Bahane edilirken armudun çöpü, sapı
Dönülmez bir yoldalar, gidiyor madenciler.

Haykırdın yıllar yılı duymazlar avazını
Yutkundun yuttun sen de kömürlerin tozunu
Öksüz ,yetim ettiler onca oğul kızını
Dönülmez bir yoldalar, gidiyor madenciler.


Güneş zaten yasaktı hiç doğmadı orada
Umutlar tükenirken eller kaldı duada
Gözyaşları sel oldu akıp gitti Soma’da
Dönülmez bir yoldalar, gidiyor madenciler.


Sevim GÜLER