Hat safhaya ulaştı sol yanımda ki sızı
Toprağa bakar oldum yaş kemale ermeden
Boşuna çabalarım kesildi ömrün hızı
Fırtınalar duruldu rüzgâr esmez yel suskun.


Yüreğim kan ağlıyor cemalim ise gülmez
Sesim soluğum kesik nedeni kimse bilmez
Heceler düğümlendi maniler dile gelmez
Konuşan saz kırıldı tezene küs tel suskun


Nefsime muhalefet parmağımı emerim
Karın bele yapıştı sıkıştırdı kemerim
İstifi çoğaldıkça ağırlaştı semerim
Arzdan arşa varıldı omuzda yük bel suskun.


Gayrı müslim bir yargı kalemim kırılacak
Yafta boyna asılır can kime darılacak
Ne ana var ne baba kim kaldı sarılacak
Beden taşa sarıldı kollar kırık el suskun.


Katlim vacip olunca dileğim sorulmazsa
Kelime-i şahadet en son sözüm olmazsa
Yarenlerim dediğim namazımı kılmazsa
Başta imam darıldı taşıyacak sal suskun.

Hüseyin zarar
29/04/2015

Şiirime yorumuyla anlam katan İsmihan Erdoğmuş ablama çok teşekkür ederim.