Aslında gözlerimde yazıyordu olgunluğumun yaşı.
Sevgiyle güzelliği ,aynı terazide koymasalardı keşke.
Mutluluk penceresine haylaz çocuğun topu gelmeseydi.
Tuz buz olmasaydı camlar yüreğim gibi
Yüreğime bir kullanma kılavuzu yazsaydim.
Yada prangalar vursaydım.
Keşke geçmişi uyutabilseydim ninniler söyleyerek.
İyi yada kötü olduğundan falan değil.
Şüphe çocuklarını assaydım keşke avizelere.
Büyümeselerdi hiç.
Sobanın üstünde fındık kavursaydım.
Yanında çay ,sonra sigara.
Acılar bir sigara olsaydı keşke.
Tümünü içimize çekip kül edebilseydik.
Gözyaşlarıyla tablolar çizerdim belki.
Sonra onları da kül ederdim muhtemelen.
Düşünmek düşünceme yük oluyor.
Ve hayat çizgilerim yavaş yavaş kayboluyor.
Aslında gözlerimde yazıyordu olgunluğumun yaşı.
Sevgiyle güzelliği, aynı teraziye koymasalardı keşke.